Echter waren we al snel overeens dat Galle geen fijne plek was voor twee zieken en we wilden gewoon graag door. Wel hebben we ervoor gekozen om niet in een bus te gaan, die traag en druk is en bovendien niet zomaar ergens voor ons stopt als het nodig is.

Wat heb ik in Ella gedaan?

Na allebei niet fit te zijn, waren er nogal twijfels of we wel door zouden gaan. Toch maar gegaan dan. Deze gok durfden we dus wel aan, en dat bleek een goede keuze. Ik ben blij dat we gewoon gegaan zijn. Enorme buikkrampen en pijn. Rollen weer helemaal omgedraaid. We hebben gewandeld naar de Nine Arch Bridge. Na een gezellig avondeten waar de muziek al aan stond en we zin kregen in een drankje, maar helaas oversloegen, zijn we weer richting huis gegaan.

Wel willen we er graag nog even wat van maken, dus hopelijk zit het weer mee! De goede hoop van gisteravond bleek volledig terecht! Haar medicijnen werken en ik lijk ook bijna helemaal de oude, super! Dan hoefden we ook niet naar ongebruikte machines te kijken. We moesten namelijk voor een heel groot deel het spoor volgen: dit betekende letterlijk dat we over het spoor moesten lopen.

Mensen die ons hielpen wezen ook gewoon hiernaartoe. Gelukkig heeft hij ons even de weg gewezen en waren we zo weer terug waar we moesten zijn. Vanaf hier moesten we nog maar een klein stukje omhoog om de berg te beklimmen. De stijle berg die we eergisteren vanaf de Little Adams Peak zagen bleek deze te zijn, we keken nu daarop neer.

Helaas volgde nog even de wandeling terug. Gelukkig hebben we het allemaal wel gehaald zonder problemen en dus zijn we in het eerste café neergeploft met een frisje en een snackje die er heel goed in ging. We hebben meteen geluisterd en hebben dit gegeten, fantastische tip, heerlijk!

Mijn eerlijke oordeel over Ella

Het nieuwe verblijf is nou niet echt een enorme luxe, maar het is ‘prima’. Na een lunch die gelukkig wel goed viel, zijn we nog een wandelingetje gaan maken naar de ‘little Adams Peak’, wat erg mooi was. De natuur is hier in ieder geval prachtig! Het avondeten hebben we zowaar overgeslagen, omdat de lunch toch wel zwaar gevallen was na zo lang niks eten.

Misschien beetje overhyped vonden we het maar het was wel een hele mooie brug en vooral alle natuur eromheen was prachtig. Hopelijk is ze snel weer helemaal terug. De hoop is er in ieder geval. We gaan langs een tea factory, waar we het bij een kopje thee met uitzicht houden, want omdat het zondag is wordt er toch niet geproduceerd.

Dit was een lekker begin van de dag en we gingen hierna dan ook na nog een kleine pitstop met lekkere lunch over op het belangrijkste van de dag: wandelen naar de Ella Rock. Niet een al te korte wandeling dus het is goed dat we het weer aankunnen. De wandeling was heel mooi en de route bijzonder. Voelde heel vreemd voor ons, maar was hier de normaalste zaak.

Deze bijzondere wandeling was wel mooi. Wat wel gek was, is dat het pad totaal niet aangegeven is of iets. Lang ging het goed, maar op een gegeven moment stonden we letterlijk op iemands thee plantage, wat mooi was, maar niet helemaal de bedoeling. Toch was het het wel waard. We twijfelden nog even of we de uitzichtpunten daarvoor niet mooi genoeg vonden maar waren toch blij dat we wel doorgelopen waren.

Het uitzicht hier was toch weer net wat mooier. Ook was snel onze vraag beantwoord over deze berg. Deze was zeker een stuk hoger, zwaarder maar veel vetter om te beklimmen. Heel erg mooi om zo even over alle bergen in de buurt uit te kijken! Dit was grotendeels prima omdat het mooi was maar het regende net iets te lang en iets te hard dat we er op een gegeven moment wel klaar mee waren.

Daarna was het tijd om lekker Sri Lankaans te eten, want afgelopen dagen had ik er minder zin in, nu wel. Dit was niet de laatste van de vakantie.