De treinen naar Jaipur zaten allemaal vol en blijkbaar is het dan normaal om voor een betaalbare prijs een taxi tussen Jodhpur en Jaipur te nemen. Het was wel een lange rit, waarin het droge woestijngebied langzaam aan veranderde in groene bergen, waarin het aardig kon regenen.

Wat heb ik in Jaipur gedaan?

Dat gold helaas niet voor het hotel. Na het fantastische hotel in Jodhpur moeten we in Jaipur helaas genoegen nemen met een niet al te schone kamer. Jammer maar helaas, we betalen er ook niet veel voor. Het voelde wel een beetje als de eerste dag in Delhi: moe, heet en overprikkeld. We konden nog niet echt van de nieuwe stad genieten helaas.

Na een lekkere pauze door op een mooie plek te lunchen dachten we er weer tegenaan te kunnen maar dat viel tegen. Dat beviel heel goed. We begonnen de dag bij het oudste koffietentje van de stad om te ontbijten. Daarna zijn we naar het City Palace gegaan. Het bestond uit verschillende delen die allemaal de moeite waard bleken. We zien dan ook op alle stadsmuren, heel veel gebouwen en stadspoorten allemaal deze kleur terug, erg cute.

Je bent dus een overwinnaar Jai. Na dit lesje geschiedenis en het paleis lieten we de stad een beetje achter ons om een heuvel te beklimmen waar een tempel op stond, vanaf waar je over de hele stad uitkeek. Bovendien zaten hier ook nog schattige aapjes, helemaal leuk dus! Dit bleek een goede keuze, want we maakten meteen kennis met iets anders Indiaas: de moesson.

We hadden weer een leuk tentje gevonden waar we konden zitten en hier hebben we een ‘thali’ gedeeld, een grote plaat met van alles wat. Bovendien een gezellige manier van avondeten en dus waren we weer dik tevreden. Alweer de laatste dag in Jaipur en er zijn nog meerdere dingen die we willen doen. Net als het fort in Jodhpur en het City Palace in Jaipur lijken we wel even zoet met hier even een rondje lopen, maar dat valt uiteindelijk wel mee.

Na de mooie klimtocht en een rondje langs de tuinen en mooie poorten kunnen we wel weer terug naar de Tuktuk die ons gebracht heeft. Hij wachtte netjes om ons ook weer terug te brengen, erg lief. Op de weg terug naar de stad zijn we gestopt bij de Jal Mahal. Zal wel, wij konden het alleen van de zijkant van het meer bekijken, prima.

Snel maar weer door dan. Misschien iets te veel, want naast de armbanden die ze graag wilde heeft ze ook nog een leuke jurk gevonden en gekocht. Hij ging hele gesprekken met ons aan dat hij stoelen voor ons pakte om erbij te gaan zitten. Heel erg schattig maar erg droog. Toen we hier eenmaal weggingen, wisten we wel wat we wilden.

Gelukkig zat de desbetreffende atm hiernaast dus we hoefden het niet te zoeken. We hebben weer gezien dat die Indiërs wel van foto’s houden, maar erg lief. Ook op het station ging het allemaal wel. De Indiërs waren wederom heel behulpzaam en het ging daarom allemaal vlekkeloos. We keken wel weer eens onze ogen uit van de drukte op een treinstation zo in de nacht en hoeveel mensen hier lagen te slapen.

Nog prima schoon ook allemaal dus we hadden echt niks te klagen. Eenmaal in Agra aangekomen gewoon een Tuktuk gepakt en waren zo in het hostel, helemaal prima zo!

Waar heb ik gegeten in Jaipur?

Door de hele tijd niks te eten vallen die maaltijden zo zwaar waardoor dat ons ook niet goed doet. Nadat we genoeg aapjes gezien hadden, besloten we voor het eten nog even naar het grote stadsmuseum te gaan: de Albert Hall, vernoemd naar de Prince of Wales die in 1876 de eerste steen legde voor de bouw van dit museum.

Na een snel ontbijt hebben we de Tuktuk genomen naar het Amber paleis / fort. We zijn aan de overkant wat gaan drinken om een uurtje later ook maar meteen wat te gaan eten.

Praktisch: vervoer, prijzen en tips

Helaas een slechte nacht gehad maar dat maakte niet zo veel uit omdat we 6 uur in de auto moesten zitten. Ik denk dat we wel een uur met deze man in het atm hokje gezeten hebben. We vonden het wel spannend of het allemaal zou lukken qua vervoer maar wonder bovenwonder hadden we vrij snel een Uber, de snelste in India tot nu toe.

Ook sommige wagons van de trein zaten overvol, echt verschrikkelijk. Gelukkig konden wij als verwende Nederlanders het ons permitteren om 12 euro te betalen in plaats van 2 euro en daarom lagen we in de eerste klas.

Mijn eerlijke oordeel over Jaipur

Het was een lange ochtend maar wel heel lekker dat je van hotel tot hotel gebracht wordt, wat een luxe! Bovendien is het een stok achter de deur om lekker de stad in te gaan dus dat deden we dan ook. We hebben wel nog even een lekkere avond gehad door op een mooi dakterras lekker wat te eten met schattige en hele rustgevende live muziek.

De koffie was blijkbaar niet bijzonder maar het eten was wel prima en het was verder ook een schattig plekje. Het was enorm en ook echt heel mooi! Vanbinnen soms heel chique en mooi versierde poorten, aan de buitenkant veel ‘roze’ muren. Dit is herkenbaar omdat Jaipur de ‘Pink City’ genoemd wordt (nadat we in Jodhpur al de ‘Blue City’ hadden gehad).

Echt roze vind ik het niet, meer oranje, maar dat is blijkbaar verkleurd. De kleur roze was uitgekozen omdat dit de verwelkomende kleur is. Het paleis was overigens van de koninklijke familie (van Jaipur denk ik dan, maar wij snappen eigenlijk ook niet helemaal hoe veel koningen/Maharadja’s India welniet heeft) die hier nog steeds woont. De stad is gesticht door Maharadja Jai Singh en naar hem is dus de stad vernoemd: ‘stad van de overwinnaar’ en onze grote vriend Jai natuurlijk naar deze stad.

We hadden natuurlijk in Jodhpur al regen gezien en het was er al groener dan normaal, maar de regen die hier vanmiddag viel was van een ander niveau. Het bleef maar stromen en dus was het perfect museum weer. Echter vond (vooral ik) dit museum niet zooo interessant en dus waren we er redelijk snel doorheen. Helaas was de bui toen nog lang niet over, en dus moesten we nog even wachten voordat het een beetje te doen was om naar buiten te gaan, samen met een stuk of 100 Indiërs.

Eenmaal verminderd, was het een interessante wandeling. Het was natuurlijk overal drijfnat en de plassen waren zo groot dat we niet overal even langs konden zonder doorweekte schoenen. Het is gelukkig wel gelukt, en vond het stiekem wel een leuke uitdaging. Beviel heel goed en was lekker. Dit lag een flink stuk buiten de stad maar was wel de moeite waard, want het ligt mooi in de heuvels en is enorm groot!

Het is van buiten allemaal prachtig, en het is leuk om het te beklimmen en te zien, maar er is niet een museum of iets binnen in het paleis en dus hoeven we er niet uren rond te dwalen. Dit is een paleis wat in een meer ligt, heel mooi! Bovendien is het bekend van de James Bond film Octopussy.

Van het deel dat zich in India afspeelt, is het meeste opgenomen in Udaipur, een andere stad in Rajasthan, maar dit paleis in Jaipur is dus ook een opnamelocatie! Echter kunnen we het niet bezoeken ofzo, omdat er nu een rechtszaak is over van wie het is ofzo? Na een onderbreking voor een heerlijke lunch kon deze zoektocht beginnen en dit was al snel met succes.

Wat volgde was zeer opmerkelijk: we wilden even geld pinnen bij een automaat en deze werd beveiligd door een man, een toeristen agent. Dit was op zich fijn, want het was dan duidelijk dat we niet lastig gevallen zouden worden bij het pinnen, maar deze man zit er niet alleen om boos voor zicht uit te kijken. Het was ons opgevallen dat de Hawa Mahal (het bekendste plaatje van de stad) uit de stijgers was zoals de eerste dag en dus vonden we het leuk om die nog even goed te bekijken.

Het uitzicht was zo mooi dus we hoefden er niet weg. Ondanks dat het eten mwah was hebben we er wel van genoten. Was een mooie laatste dag en gezellige avond. Dit was lang niet gek, lekker gekoeld en echt prima bedden. Echt een prima trein reis was het, een aangename verrassing.

Ik vond Jaipur het bezoek waard, al is het niet voor iedereen. Lees hierboven wat mij opviel en beslis zelf of het bij jouw reis past.