Gelukkig was deze wel over toen we weggingen maar het was een voorbode voor de rest van de dag: het ging kletsnat worden. Mooi was het zeker, maar een grote modderpoel.

Wat heb ik in Cutris gedaan?

Hier bleef het niet bij, want de dag werd extremer en ook natter. We konden gek genoeg dus op een paar minuten varen, een klein winkeltje vinden aan de Costa Ricaanse kant van de rivier en daar hadden ze bier. Het antwoord: zeker, maar je moet hem zelf slachten… Ik moet er niet aan denken (wellicht hypocriet van mij) maar blijkbaar hadden anderen daar minder moeite mee.

Zo volgde er een hilarisch tafereel waarin we konden aanzien hoe enkelen probeerden een kip te vangen. Uiteindelijk lukte dit en dus konden er twee kippen mee naar ons eilandje. Met een mooie zonsondergang voeren we terug naar het eiland en konden de bereidingen beginnen. De kaaimannen vinden bleek echter lastiger dan gedacht. We waren echt wel even bezig voordat we iets vonden.

Toch lukte het zeker. Beetje goor zo’n klein krokodillensoortje maar toch vooral wel heel cool! Ik keek er zo ongelofelijk tegen op maar vind het wel een gave ervaring.

Mijn eerlijke oordeel over Cutris

Goed om je heen kijken was dan ook lastig gezien je niet overal je voeten neer kon zetten, wel een bijzondere wandeling weer. Het ene moment zaten we heerlijk op de boot in het zonnetje te genieten en toekans en aapjes te kijken, het andere moment regende het keihard en vond men het minder leuk. Daar was wat discussie over, maar er is redelijk wat ingeslagen.

Wat vooral een discussie was, was het avondeten. Dit intermezzo betekende wel dat onze boot niet meer ging vissen omdat er geen tijd meer was en de kip moest bereid worden. Toch denk ik dat dit een stuk vermakelijker was om naar te kijken dan iemand die een hengel uit gooit. Hierna hebben we nog wel een beetje door gezocht maar eigenlijk was de conclusie al snel dat het vooral bij die ene bleef.

Op het eiland hebben we lekker de kip gegeten van Gijs en kregen daarna ook nog wat bonen (beetje droog maar niks mis mee) terwijl iedereen wat dronk wat meegenomen was uit El Castillo. Om 23u vond iedereen het wel mooi geweest en is men in de hangmatten gaan liggen. Dat kan je ook zeker over de rest van deze dag zeggen want dit was een hele bijzondere dag om niet snel te vergeten.

Ik vond Cutris het bezoek waard, al is het niet voor iedereen. Lees hierboven wat mij opviel en beslis zelf of het bij jouw reis past.